گزارش چهاردهمین نشست باشگاه كتاب افق (اسفند ۸۴)


 

جلسه ی باشگاه كتاب با حضور اعضا باشگاه كتاب در تاریخ ۴/۱۲/۸۴ در دفتر نشر افق برگزار شد. نوجوانان ابتدا درباره ی خبرهای ادبی هنری روز صحبت كردند (فیلم های در حال نمایش، جوایز ادبی، كتاب های جدید و…) و سپس به نقد و بررسی كتاب الی عزیز نوشته ی مایكل مرپورگو و ترجمه ی خانم پروین علی پور پرداختند.

علی طوسی گفت: كتاب بسیار روان و ساده بود اما جذابیت خاصی نداشت. نوشته ای معمولی به حساب می آمد و اتفاقاتی كه در آن می افتاد یا خیلی ساده بود و یا می شود گفت هیجانی نداشت.

حمیدرضا حكیم پناه: به نظر من هم كتاب جذابیت نداشت. من اول یك بار كتاب را خواندم و بعد رهایش كردم و بعد از دو هفته دوباره رفتم سراغش و خواندمش.

مهشید چیت سازی: شاید كتاب جذابیت زیادی نداشته باشد اما من از موضوعش خیلی خوشم آمد. مثلاً شاید هیچ كسی از یك شغل خوب طرف نظر كند و برود آن طرف دنیا تا در آفریقا دلقك شود و بچه ها را بخنداند اما به نظرم همین ایده ی متفاوت خودش خیلی جالب بود.

ابوالفضل فتاحی: من زیاد جذب كتاب نشدم اما آن را تا آخر خواندم. كتاب توضیحات خیلی زیادی داشت مثلاً آن فصل هایی كه در مورد پرستویی به نام “قهرمان” بود خیلی كشدار بود و آمد و رفتش خیلی زیادی توضیح داده شده بود و انگار كل كار در همان ده صفحه ی آخر خلاصه می شد. از آن قسمت هایی كه مات با آن كه یك پایش قطع شده بود و مشكل داشت، باز هم به خواهرش الی دلداری می داد،خیلی خوشم آمد این كه بعد از این همه مشكلات باز هم مات می خواست به آفریقا برود به نظرم خیلی جالب بود.

هاله رجبی: به نظر من اصلاً “قهرمان” در داستان زیادی بود و می توانست حذف بشود. حمیدرضا حكیم پناه: اگر آن حلقه ی قرمز هم كه مادر الی در پای پرستو گذاشته بود، در پایان در پایش می ماند خیلی جالب تر می شد.

ابوالفضل فتاحی: البته به نظر من پرنده خیلی نمادین بود. نمادی بود از استقامت و شجاعت و صبر و بردباری و می شود از آن برداشت های متفاوتی كرد. در یك جاهایی هم نویسنده رد پایش را توی داستان گذاشته بود و مثلاً آن بخشی كه پای مات روی مین رفت و گفت كه چشم هایش سیاهی می رفت و… به نظرم چندان جالب نبود چون معمولاً نویسنده ها فضا را تصویر می كنند و دیگر بقیه ی برداشت ها را به عهده ی خوانندگان می گذارند.

هادی رجبی: یك مشكل داستان این بود كه شاهین پرنده ای شكاری است و اصلاً از محل شكارش دور نمی شود اما توی كتاب نویسنده نوشته بود كه شاهین پرنده را دنبال می كند و با پرستو به محل او می رود و… كه اصولاً یك شاهین نمی تواند چنین كارهایی كند.

ابوالفضل فتاحی: اما شما نباید هیچ وقت به دید واقعی به یك داستان نگاه كنید. چون اگر این طوری برخورد كنید برای خیلی چیزها جوابی پیدا نمی كنید.

فرشته قلی زاده: اصلاً اساس داستان بر تخیل است و نباید این قدر علمی با داستان ها برخورد كرد.

مهشید چیت سازی: من هم موافقم كه داستان جاهای اضافه ی زیادی داشت. می شد بیست سی صفحه اش را حذف كرد، بدون آن كه لطمه ای به داستان بخورد. اما از تصویرهای توی كتاب خیلی خوشم آمد و انگار بعد از این كه تصویرهای كتاب را دیدم از شخصیت هایش بیش تر خوشم آمد.

ابوالفضل فتاحی: روی جلدش هم خوب بود. الی خیلی شبیه همان تصویر روی جلد بود و در مجموع جلد این كتاب به نسبت جلد دیگر كتاب هایی كه در باشگاه كتاب خواندیم قشنگ تر بود.

هادی رجبی: نویسنده می توانست به مسافرت مات هم خیلی بهتر و واقعی تر بپردازد. این سفری كه در كتاب از آن نوشته بود به نظرم خیلی غیرواقعی بود.

ابوالفضل فتاحی: اما این سفر هم مثل همان سفر پرستوها بود.

مهشید چیت سازی: كتاب پایان قشنگی داشت. این كه مات تصمیم می گیرد با وجود همه ی مشكلات و با وجود از دست دادن یك پا باز هم سر هدفش بماند و تصمیم بگیرد به آفریقا برود خیلی قشنگ بود اما نفهمیدم چرا اسم كتابش را الی عزیز گذاشته بود. چون بیش تر داستان مات بود نه الی. فرشته قلی نژاد: من روی كتاب را كه دیدم یاد آن شرلی افتادم.

هادی رجبی: اگر در مورد خانواده اش هم بیش تر توضیح می داد، بهتر بود. در مورد خصوصیات فردی مادر مات یا خود الی. به نظر من آن عموی اخمویی هم كه تصویر كرده بود، درست تر فكر می كرد. چون كاری كه مات می خواست بكند، چندان آینده ای نداشت…

مسئول جلسه در ادامه در مورد اثر و نگاه نویسنده در ادبیات امروز توضیحات بیشتری داد. این كه در برخورد با چنین آثاری بیش تر مفاهینم انسانی مورد توجه است و تأثیری كه بر شخصیت و نگرش فرد می تواند بگذارد و جنبه های مختلف این داستان و كاربرد نماد (قهرمان) را مورد تحلیل و بررسی قرار داد.

پس از پذیرایی نیز مونا عیسی بخش و ابوالفضل فتاحی آثار خود را خواندند كه آثار آن ها نیز نقد و بررسی شد.

در جلسه ی آینده نیز كه در تاریخ ۷ اردیبهشت ماه ۸۵ برگزار خواهد شد كتاب “شهر زنبوران” با حضور مترجم آن خانم شقایق قندهاری نقد می شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *